Έρευνα της ΑΚΟΣ για την υποθρεψία

Αφορά γιατρούς, ασθενείς και τους φροντιστές τους

Η ΑΚΟΣ διερευνά ήδη την υποθρεψία η οποία απειλεί την τρίτη ηλικία και τους ογκολογικούς ασθενείς. Διενεργείται σε συνεργασία με το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο θέλοντας να ιχνηλατήσει τί; Τις στάσεις και τις αντιλήψεις των ασθενών και των φροντιστών τους αλλά και των ογκολόγων ιατρών ή και άλλων επιστημόνων Υγείας πουν έχουν αντικείμενό τους τη διατροφή των ασθενών. Η ΑΚΟΣ στα 15 χρόνια της ζωής της έχει πραγματοποιήσει σειρά ερευνών σε θέματα αιχμής της δημόσιας υγείας, όπως είναι για παράδειγμα το κάπνισμα, το αλκοόλ, η διατροφή, η στοματική υγιεινή, τα συμπληρώματα διατροφής, κ.ά.. Ο στόχος της; Να στηρίξει και να φροντίσει τόσο τους ογκολογικούς ασθενείς όσο και τους αποθεραπευμένους. Στις μέχρι τώρα δράσεις της ΑΚΟΣ υπάρχουν και καμπάνιες ενημέρωσης πολιτών και για την υποθρεψία. Τώρα, λοιπόν, με τη νέα έρευνά της επιχειρεί να δημιουργήσει μία βάση δεδομένων η οποία θα διευκολύνει κάθε προωθητική ενέργειά της ή άλλων φορέων στην αντιμετώπιση αυτής της νόσου. Επομένως όσοι, -ες θέλετε να συμμετέχετε στην έρευνα αυτή ακολουθήστε τον σύνδεσμο: https://akoslife.com/ipothrepsia/. Η συλλογή των δεδομένων γίνεται ηλεκτρονικά.

Υποθρεψία: ένας ύπουλος εχθρός

Η υποθρεψία αφορά έναν στους τρεις ανθρώπους πάνω απ’ τα 65, επηρεάζοντας δραματικά την ποιότητα ζωής τους. Εκδηλώνεται όταν ο οργανισμός αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες του σε θερμίδες και θρεπτικές ουσίες. Ή όταν δεν λαμβάνει επαρκή τροφή ενώ έχει αυξημένες ανάγκες. Κι’ αυτό συμβαίνει είτε λόγω σημαντικής απώλειας θρεπτικών ουσιών που οφείλονται σε συνεχόμενους εμετούς ή διάρροια. Όσο για την πρόσληψη βάρους αυτή είναι μια χρονοβόρα διαδικασία εξίσου δύσκολη με την απώλειά του.

Η διάγνωσή της υποθρεψίας είναι δύσκολη

Αυτό οφείλεται γιατί τα συμπτώματά της είναι παραπλανητικά. Μια ανεξήγητη απώλεια βάρους (άνω του 5% του συνολικού βάρους σε έξι μήνες και πάνω από 10% σε διάστημα άνω των 6 μηνών), η έλλειψη όρεξης για φαγητό, ή εξάντληση, αδυναμία και δυσκολία στην κίνηση είναι συμπτώματα που συχνά αποδίδονται σε κούραση ή κακή διάθεση. Ωστόσο, η μη έγκαιρη διάγνωση της υποθρεψίας αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό, αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων, προκαλεί μυϊκή αδυναμία- με αποτέλεσμα πτώσεις και επικίνδυνα κατάγματα – ενώ εμποδίζει την επούλωση των πληγών.

Πού οφείλεται η υποθρεψία;

Σε ιατρικούς, κοινωνικούς και ψυχολογικούς παράγοντες.

Προβλήματα υγείας: Χρόνιες ασθένειες όπως η άνοια, ο καρκίνος, ορισμένα φάρμακα, η δυσκολία κατάποσης ή απορρόφησης θρεπτικών συστατικών, πρόσφατη νοσηλεία ή οδοντιατρικά προβλήματα μπορεί να μειώσουν την όρεξη ή να προκαλέσουν απώλεια γεύσης ή οσμής, με μοιραίες συνέπειες στη διατροφή.
Διατροφικοί περιορισμοί: Διατροφή που επιβάλει χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, λίπος, πρωτεΐνες ή ζάχαρη, μπορεί να συμβάλει στην ανεπαρκή διατροφή.
3.Κοινωνικοί λόγοι: Οικονομικά προβλήματα (περιορισμένο εισόδημα σε συνδυασμό με δαπανηρή φαρμακευτική αγωγή), μοναχικά γεύματα και κατάθλιψη, μπορούν να προκαλέσουν απώλεια της όρεξης.
Αλκοολισμός: Το αλκοόλ παρεμβαίνει στη διαδικασία πέψης και εμποδίζει την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών, ιδιαίτερα αν υποκαθιστά τα γεύματα.

Η Υποθρεψία απειλεί τους ογκολογικούς ασθενείς

-Κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας και προχωρημένου σταδίου. Μετά τους ασθενείς με AIDS, παρουσιάζουν το μεγαλύτερο ποσοστό υποθρεψίας ποσοστό 40% έως 80% -ιδιαίτερα με όγκους στο ανώτερο πεπτικό σύστημα- που προκαλούν μείωση της μυϊκής μάζας και αλλαγή της σύστασης του σώματός τους.

–Η υποθρεψία έχει επιπτώσεις και στην ανταπόκριση των ασθενών στη θεραπευτική αγωγή καθώς επηρεάζει την ικανότητά τους να ανεχτούν ποικίλες ή και πολλαπλές θεραπείες. Εκτιμάται ότι το 45% των ογκολογικών ασθενών θα απωλέσει το 10% του σωματικού βάρους που είχε τη στιγμή της εισαγωγής του, ενώ τα 2/3 θα εκδηλώσουν υποθρεψία κατά την πορεία της νόσου.

Να θυμάστε

Απώλεια όρεξης ή μεταβολικές εκτροπές δεν προκαλεί μόνο ο όγκος αλλά και το θεραπευτικό σχήμα (χειρουργείο, φαρμακευτική αγωγή, ακτινοβολία). Για παράδειγμα, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να προκαλέσει δυσαπορρόφηση, η ακτινοθεραπεία ναυτία και διάρροια, ενώ η χημειοθεραπεία ναυτία, έμετο, διάρροια και βλεννογονίτιδα.

Μαρία Ορφανίδου